حتما ميدوني
 ميدوني که وقتي واسه چیزی وقتت رو ميزاري
 وقتي بهش توجه ميکني
 برات مهم ميشه
 ميشي مسئولش
 اونوقت بهش احساس پيدا مي کني
چند بار برات پيش اومده اينجوري بشي
 من خيلي برام پيش اومده
 مسئوليت من  سنگينه  ديروز مسئول يه مداد شدم
 قرار شد مواظبش باشم
 و هر وقت نوکش شکست  بتراشمش
و هر وقت کوتاه شد قصه اش رو بخورم
 يه وقتي هم مسئوليت يه دل رو قبول کردم
 ولي مثل مداد راحت نبود
 خيلي سخت بود
 همش به گريه اش مينداختم
 يا خودم گريه ميکردم
 يادش بخير

(آخر هر آدم بزرگی هم روزی روزگاری بچه‌ای بوده (گیرم کم‌تر کسی از آن‌ها این را به یاد می‌آورد

یه حرف از یه کتاب قدیمی ولی چرا این حرفها مثل کتاباشون قدیمی نمیشن چرا هنوزم این حرفها رو باور میکنیم و قبولشون داریم و فراموششون نمیکنیم

من که میدونم چرا میدونم که شما هم میدونین چرا برای همین نمیگم تا متفاوت گفته باشم

هوا ترست به رنگ هوای چشمانت
دوباره فال گرفتم برای چشمانت
اگر چه کوچک و تنگ است حجم این دنیا
قبول کن که بریزم به پای چشمانت
بگو چه وقت دلم را ز یاد خواهی بر د
اگر چه خوانده ام از جای جای چشمانت
دلم مسافر تنهای شهر شب بو هاست
که مانده در عطش کوچه های چشمانت

دیروز منتظر یکی از دوستام بودم تا باهم یه جایی بریم. جلوی اونجایی که بودم مغازه سوپری بود انتظارم طولانی شد کیفم رو نیگاه کردم یه کتاب بود و مشغول خوندن شدم و هر چند وقت به چند وقت هم یه نگاهی با اطراف میکردم یه چن دقیقه که گذشت یه آقای تقریبا مسنی با یه دختر خیلی کوچولو که فکر نکنم چهار سال رو بیشتر داشت اومدن جلوی سوپری من یکم نگاه کردم و همون لحظه متوجه پای اون مرد شدم که میلنگه نگاشون کردم مرده با احتیاط دخترش رو از موتور پیاده کرد و خیلی معلوم بود که داره به پاش فشار میاد و بعد رفت مغازه یکم خرید کرد و گذاشت ترک موتور و بعد دختر کوچولوش رو دوباره خیلی آروم سوار موتور کرد و خودش هم سوار شد در حالی که دختر تو بغلش و نزدیک باک نشسته بود .داشت میرفت که دختر گریه کرد و انگار یه چیزی میخواست مرد دوباره پیاده شد و بازم دختر رو پایین آورد رفت تو مغازه و یه بستنی برای دختر گرفت و دختر مشغول خوردن شد مدت خیلی زیادی طول کشید تا دخترک بستنیش رو تموم کرد و در تمام این مدت اون مرده فقط نگاش میکرد و هیچ چی نگفت نه اخم کرد و نه ناراحت بود و حتی یک بار هم به ساعتش نگاه نکرد وقتی دختر بستنیش رو تموم کرد خیلی آهسته دستش رو گرفت و با یه دستمال خیلی آروم صورتش رو پاک کرد و به همون شکل قبل خیلی یواش و آروم دختر رو سوار موتور کرد و خودش هم سوار شد و رفت  

برام جالب بود که اون مرد چقدر آروم و با حوصله رفتار میکرد و اگه یه روز من هم دختر کوچکی مثل اون مرد داشته باشم میتونم انقدر با آرامش باهاش رفتار کنم ایکاش که اینطور بشه  

همیشه یه یه دوست یه فرصته برای محبت کردن یه صیقله برای روح

یه احساس خوبه که باعث وابستگی میشه

من از وبز به همین دلیل خوشم میاد و دوست دارم که به اینجا بیام فقط به خاطر سکوتی که توش هست و سکون

سعی نمی کنم کسی رو جذب کنم فقط هستم و سعی میکنم بیشتر خودم باشم حتی عکسهایی رو که میزارم فقط خودم هستن. نه چیز بیشتری هستم نه چیز کمتری شاید خیلی آدمها بیان و ببینن و خوششون بیاد و شاید هم نه بیزار باشن ولی اصلا مهم نیست من تو خلوت خودم  تو واحه ای که ساختم فقط دارم رفتن و آمدن رو میبینم ولی گهگاهی کسی رو میبینی و بهش وابسته میشی شاید بیدلیل شاید هم حرفی زده چیزی نوشته یا شاید چیزی دیدی ولی باز هم وابسته میشی چیز جالبیه بدون اینکه بدونی کیه یا کجاست یا جنسیتش چیه بدون چشم داشت بی خواسته دوستش داری همین

وقتی شاعری نمیکنی وقتی ترانه نمی دونی وقتی نمیتونی رو زمینه سپید بوم احساست رو نقاشی کنی اونوقته که خیلی ساده میگی دوستت دارم

خب دیگه سال دیگه تموم شده و یه سال جدید رو شروع کردیم نمیدونم چرا انقدر از این که سال قبل تموم شد خوشحالم شاید به خاطر سختی هایی بود که کشیدم گرچه سال یه قرارداده که فقط زمان رو از هم جدا میکنه که آمار روزها و هفته ها و ماهها از دست آدما بیرون نره ولی خب این باعث نشده که احساس نکنم که شاید از دست بعضی چیزا خلاص شدم تو شش ماه گذشته کمتر تونستم به زندگی و کارام برسم و بیشتر بستری بودم خلاصه از دوستای خوبی که اینجا دارم معذرت میخوام که بعضی اوقات چند ماهی پیدام نبود

گرچه تو ماه گذشته خیلی بهتر شدم و الان میتونم به فکر آیندم باشم ولی خب هنوزم یه دل قوی میخوام و دستهای گرمی که زیر شونه هام رو بگیرن تا دوباره زمین نخورم گرچه خدا اونقدر مهربون هست که وقتی چیزی رو از آدم میگیره جاش خیلی چیزا بهش میده